Memberships

Appro Europe National Advocacy Committee

Latest News

24 Apr 2017

فساد را گزارش دهید! ابتکار جدید به منظور تقویت حکومت داری خوب

به تعقیب سلسله کارهایی که موسسه مطالعات عامه افغانستان &n...

Read more
By: appro-admin
No Comment
3,091 views

امنیت خانم ها در اماکن عمومی : مشاهدات پروژه نظارت از حقوق اساسی شهروندان افغانستان

August 15 2016

اخیراً آزار و اذیت خانم ها در جاده ها و اماکن عمومی نسبت به گذشته افزایش یافته و مشکلات متعددی را برای خانم ها خلق نموده است. این مسئله توجهٔ پژوهش گران مؤسسهٔ مطالعات عامهٔ افغانستان (APPRO) که در پروژه «نظارت از حقوق اساسی شهروندان افغانستان» ”ARM“ کار می کنند به خود جلب نموده و تصمیم گرفته شد به عنوان یک مقاله تحریر گردد.

در مورد پروژهٔ نظارت از حقوق اساسی شهروندان افغانستان

پروژه «نظارت از حقوق اساسی شهروندان افغانستان» به اساس ستون های حقوق مدنی، اجتماعی و اقتصادی انجام میشود و شاخص های اصلی این مطالعه عبارت اند از حق زنده گی، آزادی، امنیت و کرامت فردی، مکانیزم های عدلی عادلانه و کارآمد موثر، حقوق اطفال، حق مشارکت در امور عامه،‌ حق آزادی بیان و عقیده،‌ حقوق صحی، حق داشتن مسکن مناسب، حق داشتن تعلیم و تربیه، شرایط حقوق در خانواده و حق کار و مصئونیت در وظیفه میباشد.

مشاهدات

تعداد زیادی از مردان، زنان و دخترانی که با پژوهش گران APPRO مصاحبه داشتند شکایت از این می کنند، که موارد آزار و اذیت زنها و دختران در سال‌های اخیر افزایش یافته است و از انواع بدرفتاری ها نام میبرند از جمله توهین، دشنام، حرف های تحقیر آمیز و آزار و اذیت لفظی (پرزه گویی)، فیزیکی و روحی. دلایل این آزار و اذیت بیرون از منزل را ولگردی، عدم دادن  تربیت درست به اطفال از جانب والدین، بیکاری، عدم توجه به فرهنگ و ارزشهای اسلامی، عدم آگاهی زیست شهروندی و مفکورهٔ بدی که در مورد خانم ها و دختر های شهری دارند، شناسایی می نمایند. در مورد این که بیشتر کدام خانم ها و دخترها آزار و اذیت میشوند، مصاحبه شونده گان گفته اند که به طور معمول دختران و زنان جوان، بدترین تجارب از این آزار و اذیت ها را دارند. خانم های کارمند شکایت از این داشتند که در خریداری مواد (کالا) فروشندگان برای ایشان قیمت بالاتر از قیمت واقعی و یا قیمت تر نسبت به مرد ها نرخ گذاری می کنند. به گفته پاسخ دهندگان، در اطراف شهر و ولسوالی ها خانم ها کمتر مورد آزار و اذیت قرار می گیرند زیرا در آنجا تراکم جمعیت کم وافراد جامعه همدیگر را می شناسند. اما اگر خانمی از بیرون به داخل منطقه بیآیید زودتر شناسایی میشود و مورد آزار و اذیت قرار میگیرد.

در ۲ یا ۳ سال اخیر انواع مختلف آزار و اذیت خانم ها در سرک ها، مارکیت ها، زمان خریداری اجناس، مواد مورد ضرورت برای خانواده و فامیل، رفتن به اماکن تفریحی و پارک ها، ورزشگاه ها، مراسم و محافل عروسی و محافل بزرگ ملی و عنعنوی افزایش پیدا کرده است. این موارد باعث شده است تا خانم ها خود جبراً یا هم از طرف مردهای فامیل های خود در مورد بیرون رفتن از منزل ممانعت شوند.

مشاهدات نشان میدهد که راننده گان موتر های شخصی و تکسی در شهر های بزرگ کشور به خانم های که بیرون از منزل فعالیت دارند یا هم میخواهند به محفلی بروند آزار و اذیت خلق می کنند. یافته های نظارت نشان میدهد که خانم ها از گفتن الفاظ زشت و رکیک توسط موتر رانان و دعوت خانم ها به موترهای شان به صورت مشخص یاد آوری نموده اند. این عمل زشت موتر داران باعث میشود که خانم ها کمتر بیرون از منزل تحرک داشته باشند و یا هم اگر به چنین مورد مواجع میشوند، هیچ نوع عکسل العمل نشان ندهند به خاطریکه خانم ها هراس از این دارند که مشکل بزرگتر خواهد شد و مردهای فامیل شان مانع رفتن آنها به بیرون از خانه خواهند شد.

اگر خانمی بخواهد از تکسی لاینی استفاده بکند، مجبور میشود در قسمت جلوی موتر بنشیند و کرایه ۲ نفر را بپردازد. اگر به دلخواه خود لباس بپوشد، در حالی که ارزش های ملی و مذهبی کشور را زیر پای نگذاشته است باز هم به عنوان زنی بد اخلاق یا هرزه در انظار عمومی پنداشته میشود. اگر خانمی موتر رانی کند با واکنش های منفی زیادی از طرف مردان و زنان در سرک ها و  موترران های مرد مواجه می شود.

در زمان رخصتی دختران از مکاتب، محققین مشاهده نموده اند، که پسران به خاطر آزار و اذیت دختران در نزدیکی های مکاتب به شکل گروپ های کوچک ایستاده میباشند و به انواع مختلف شاگردان اناث مکاتب را مورد آزار و اذیت قرار میدهند، که در بعضی از موارد دخترها مجبور میشوند تا چند روز به دروس خویش حاضر نشوند یا هم ترک تعلیم نمایند. یک تعداد به این باور هستند که اگر این موارد را با مرد های فامیل خویش شریک سازند به دختران خود اجازه نمی دهند تا به تعلیمات خود ادامه بدهند.

خوشبختانه در این اواخر استفاده از انترنیت و رسانه های اجتماعی در افغانستان بیشتر شده است و تعداد زیاد از باشنده گان افغانستان از رسانه های اجتماعی استفاده می نمایند. مشاهدات نشان میدهد که زنان و دخترانیکه از رسانه های اجتماعی استفاده می کنند مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و بی مورد پیام ها و درخواست های دوستی برای ایشان از طرف افراد مختلف فرستاده می شود که بعض اوقات این اعمال مانع فعالیت های رسانه ای و استفاده از صفحات اجتماعی خانم ها میشود.

آزار و اذیت خانم ها از طریق تلیفون های همراه در این اواخر بیشتر شده است که در بعض موارد این تماس های بی مورد موجب نزاع ها و حتی خشونت های فامیلی در یک خانواده میشود.

در این اواخر شاهد بعضی از اخبار های تایید ناشده بوده ایم که محصلین اناث در پوهنتون ها از طرف بعضی از استادان فاسد مورد سؤ استفاده جنسی قرار میگیرند و بعضی از محصلین اناث به ناکام شدن در امتحانات درسی مواجع شده اند.

مصاحبه شونده گان در رابطه به اینکه خانم ها چرا به خاطر آزار و اذیت به پولیس شکایت نمی کنند، گفتند که عدم آگاهی خانم ها و همچنان ممانعت مرد های فامیل و اقارب شان باعث میشود که خانم ها به پولیس شکایت نکنند و مشکل به حالت خود باقی بماند در زمانیکه یک خانم به مرکز پولیس در این موارد شکایت بکند، در اجتماع و محل زنده گی خود به نام بد یاد میشود. همچنان، پولیس ها هم در این موارد اقدامات جدی نمی کنند و موضوع را سطحی دیده با مجرمین برخورد قانونی صورت نمی گیرد. اگر کسی به جرم آزار زنان در اماکن عمومی دستگیر شود، معمولاً به نهاد های عدلی و قضایی معرفی نمی شود.

 تحصیل کردن، کار کردن، رفتن به مارکیت به منظور خریداری اجناس مورد ضرورت خانواده، بردن اطفال به محلات تعلیمی و تفریحگاه ها و رفتن به محافل خوشی و فرهنگی از جمله حقوق اساسی زنان در افغانستان میباشند. آزار و اذیت ها در جاده ها و در محیط ادارات و غیره باعث میشود تا خانم ها و دخترها خانه نشین شوند و نسبت به مردان کمتر در اجتماع حضور داشته باشند و از حقوق انسانی و اساسی خود باز بمانند. بر اساس مشاهدات فوق یک لست از پیشنهاد های مصاحبه شونده گان را ذیلاً ارایه می گردد:

پیشنهاد ها

۱. پولیس ملی در مورد حفاظت خانم ها بیرون از منزل باید تعلیمات بیبینند تا بیآموزند که چطور از خانم ها در بیرون از منزل حفاظت نمایند و چطور با متخلفین برخورد قانونی نمایند.

۲. شماره تلیفون مخصوص باید برای ثبت شکایت از این موارد آماده شود و به تمام خانم ها در مورد این شماره تلیفون آگاهی داده شود.

۳. نهاد های تعلیمی و تربیتی افغانستان آزار و اذیت جنسی خانم ها و معایب آن را در نصاب تعلیمی و همچنان در پروگرام های تعلیمی و تربیتی خود باید جابجا نمایند.

۴. طبق قوانین جزأیی جمهوری اسلامی افغانستان باید به مجرمین و متخلفین جزأ داده شود تا افراد دیگر جامعه از این نوع اعمال پند بیگیرند.

۵. برنامه های آگاهی دهی از طریق منابر و مساجد برای مردم باید صورت بگیرد تا مردم کار کردن زنان را بیرون از منزل مخالف با شریعت اسلامی تلقی نکنند.

۶. حد اکثر استفاده از رسانه ها همچون رادیو، تلویزیون و روزنامه ها در بالا بردن اگاهی مردم در موارد چون حقوق مدنی و حقوق زنان و عواقب اجرا نشدن قوانین و نقض قوانین بوسیله ازاردهندگان باید صورت بیگیرد.