اخبار

تاریخ: ۱۳ جولای ۲۰۲۰
مکان: زوم
زمان: ۱۲:۰۰-۱۰:۰۰ صبح به وقت کابل
در ۲۹ فیبروی ۲۰۲۰ ، ایالات متحده آمریکا و طالبان “توافقنامه برای دستیابی به صلح در افغانستان” را امضا کردند. این توافق نامه به اتفاق آرا توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۰ مارچ ۲۰۲۰ از طریق قطعنامه ۲۵۱۳ (۲۰۲۰) تأیید شد.
مطابق قطعنامه ۲۵۱۳ سازمان ملل متحد “… صلح پایدار فقط با یک پروسه یی که به رهبری و مالکیت افغانها باشد می تواند منجر به یک توافق سیاسی همه شمول و از طریق مذاکره گردد. قطعنامه همچنان تاکید می کند “… هرگونه توافق سیاسی باید حقوق همه افغانها به شمول زنان، جوانان و اقلیت ها را محافظت و به تمایل قوی افغانها برای رسیدن به صلح دوامدار و سعادت احترام بگذارد.
نظریات مشابه در اظهارات قبلی دست اندر کاران اصلی بین المللی، جامعه مدنی و مقامات دولت افغانستان ابراز شده است. همه اظهارات و نظریات در مورد صلح افغانستان روشن است که روند صلح چند جانبه، چند سطحی وپیچیده است و نیاز به تلاش همزمان در جبهه های مختلف دارد.
نگرانی های جدی درباره شرایط توافق مذاکره شده میان دولت ایالات متحده و طالبان در بخش های مختلف از جمعیت ، به ویژه در بین زنان ، قشر گسترده جوانان و اقلیت های قومی و مذهبی وجود دارد. همچنین نگرانی هایی درباره قانون اساسی جدید به طور مبهم منطبق با شرع به عنوان یکی از خواسته های اصلی طالبان وجود دارد.
شمولیت و مشارکت زنان به عنوان میانجیگران/ یا مذاکره کننده گان در روند صلح – مطابق با تعهد افغانستان به قطعنامه شورای امنیت ۱۳۲۵ و قطعنامه های بعدی در مورد زنان، صلح و امنیت – تا به امروز از مذاکرات غایب است. تنها با اعتراض برخی از کمک کننده گان بین المللی به افغانستان و جامعه مدنی در پی مذاکرات مسکو در بهار سال ۲۰۱۹ ، قدم هایی برداشته شده است که زنان را در مذاکرات جاری شامل سازند – هرچند حداقلی و فقط با هدف بحث در مورد حقوق زنان.
با وجود کاستی ها، همه صلح احتمالی با طالبان را خوش بینانه استقبال کرده اند. گفتگوهای میان افغانها در مورد پلان صلح و آشتی فرصتی را مخصوصا برای زنان و نهاد های جامعه مدنی فراهم می کند که شرایط خود را برای صلح پایدار بیان کنند. این اظهارات باید بر اساس حد اکثر درک نیاز ها، اظطراب و امید های شهروندان عادی و بصورت آزاد و بدون فشار و تعصب بیان شود.
پیش فرض این گفتمان باز اینست که درگیری مسلحانه بین طالبان و دولت با حمایت قدرت نظامی بین المللی به “بن بست متضرر دوجانبه” رسیده است ، وضعیتی که هیچ یک از دو طرف درگیر در جنگ طولانی و پراکنده نمی توانند پیروز شوند. نتیجه بن بست متضرر دوجانبه، کشته شدن بیشتر نظامیان از هر دو طرف، افزایش تلفات غیرنظامیان، و وضعیت بدبختی و ناامیدی عمومی برای جمعیت وسیعتر می گردد.
این گفتمان باز فرصت دیگری را برای گفتگو در مورد صلح بدون فشار و تعبیض و برای تدوام تلاش های اخیر و جاری برای صلح ایجاد می کند. این گفتمان آزاد در چارچوب صلح پایدار ترتیب گردیده که توسط کمیته ملی دادخواهی برای پالیسی های عامه (NAC-PP)، و موسسه مطالعات عامه افغانستان (APPRO)، بر اساس پروسه های صلح از نقاط مختلف جهان به عنوان ابزاری برای انکشاف یک نقش راه برای صلح با ابتکار و محوریت جامعه مدنی انکشاف داده شده است.
قالب این گفتمان یک پریزنتیشن برای تنظیم معیار های بحث پانل و گفتمان باز است که بعد از آن صورت می گیرد. اعلامیه یی بر اساس بحث های انجام شده در این برنامه و برنامه های قبلی به عنوان ابزاری برای برجسته سازی عناصر مرتبط به چارچوب و نقشه راه برای صلح ترتیب خواهد شد. سخنرانان در این برنامه قرار ذیل اند:

  • خانم نرگس نهان- وزیر پیشین وزارت معادن و پترولیم، بنیانگذار موسسه برابری برای صلح و دموکراسی
  •  خانم لیلما ناصری- فعال مدنی و معاون موسسه عدالت افغانستان
  • داکتر سیما سمر- وزیر دولت در امور حقوق بشر و روابط بین‌المللی افغانستان و عضو بورد عالی مشورتی در زمینه میانجیگری سازمان ملل.
  • داکتر تیمور شاران- معین پیشین پالیسی و مسلکی ادارۀ مستقل ارگانهای محلی و تحلیلگر مستقل
  • داکتر سعید پرتوـ رئیس مطالعات موسسه مطالعات عامه افغانستان
  • گرداننده: آقای احمد شهیر انیل- رئیس اجرائیوی موسسه مطالعات عامه افغانستان

لطفا از لینک ذیل الی تاریخ `۱۲جولای ۲۰۲۰ راجستر نمایید:

https://zoom.us/meeting/register/tJAvduCqqTooGNaUXbs3g4Tir6Rn0I7y4lkY

برای معلومات بیشتر به این شماره بتماس شده می توانید: ۰۷۰۲۱۶۷۵۳۳